Jump to content
Forum | Bia2.com
Sign in to follow this  
DiVooNehShO

Your Favorite Poems!

Recommended Posts

نام شعر : رو به غروب

 

ريخته سرخ غروب

جابجا بر سر سنگ.

كوه خاموش است.

مي خروشد رود.

مانده در دامن دشت

خرمني رنگ كبود.

 

سايه آميخته با سايه.

سنگ با سنگ گرفته پيوند.

روز فرسوده به ره مي گذرد.

جلوه گر آمده در چشمانش

نقش اندوه پي يك لبخند.

 

جغد بر كنگره ها مي خواند.

لاشخورها، سنگين،

از هوا، تك تك ، آيند فرود:

لاشه اي مانده به دشت

كنده منقار ز جا چشمانش،

زير پيشاني او

مانده دو گود كبود.

 

تيرگي مي آيد.

دشت مي گيرد آرام.

قصه رنگي روز

مي رود رو به تمام.

 

شاخه ها پژمرده است.

سنگ ها افسرده است.

رود مي نالد.

جغد مي خواند.

غم بياويخته با رنگ غروب.

مي تراود ز لبم قصه سرد:

دلم افسرده در اين تنگ غروب.

 

Sohrab Sepehri

Share this post


Link to post
Share on other sites
tub9.gif

Share this post


Link to post
Share on other sites

i LOVE this poem but i dont know the rest of it and i dont even know who's work it is

does anyone know anything about it?

 

 

Goftam ghame to daaram Goftaa ghamat sar aaiad

Goftam ke maahe man sho Goftaa agar bar aaiad

hey there

its by Hafez

and i only remember the next 2 beyts which go like

 

Goftam ze mehr varzan rasme vafaa bi aamooz

Goftaa ze khoob rooyan in kar kamtar ayad

 

i find u the rest ;)

Share this post


Link to post
Share on other sites

پنجره ي اتاق من پر از شبه

 

کاش مي دونستي عاشقي مثل تبه

 

صبح که مي شه پنجره ي اتاقمو پر از اقاقي مي کنم

 

يواش يواش زمزمه ي نغمه ي ساقي مي کنم

 

پنجره ي اتاق من ظهرا پر از زندگيه

 

رهاييه،آفتابه،تابندگيه

 

عصرا ولي پنجره ي اتاق من پر مي شه از گريه ي من

 

پر مي شه از اشک من و آه من و سياهي سايه ي من

 

پنجره ي اتاق من شبا پر از ستاره هاست

 

پر از چراغ و چشمک و شراره هاست

 

پنجره ي اتاق من پر از شبه

 

کاش مي دونستي عاشقي مثل تبه

Share this post


Link to post
Share on other sites

از تو باید می گذشتم ، ولی افسوس نتونستم

 

 

 

تو عروسک بودی و من آخر قصه دونستم

 

 

 

تو وجود خالی تو جز دروغ هیچی ندیدم

 

 

 

کاش می شد به این حقیقت پیش از اینها می رسیدم

 

 

 

سوختم و سوختم و ساختم ، هرچی داشتم به پات باختم

 

 

 

کاش تو رو از روز اول مثل امروز می شناختم

 

 

 

آخه عشق؛ یعنی شکستن ، عاشقانه سر سپردن

 

 

 

دل سپردن به سرابت ، در سکوت خویش مردن

 

 

 

یه روزی یه روزگاری ، حرف بین ما نگاه بود

 

 

 

عشق و نقاشی می کردیم ، نقش ما خورشید و ماه بود

 

 

 

بعد از اون واژه نوشتیم ، جمله مون ستاره چین بود

 

 

 

مثل دریا آبی بودیم ، معنی زندگی این بود

 

 

 

سوختم و سوختم و ساختم ، هرچی داشتم به پات باختم

 

 

 

کاش تو رو از روز اول مثل امروز می شناختم

 

 

 

آخه عشق؛ یعنی شکستن ، عاشقانه سر سپردن

 

 

 

دل سپردن به سرابی ، در سکوت خویش مردن

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Pain, pain, and more pain!

 

In memory of Mr. Akbar Mohammadi, in hopes of freedom for all prisoners of conscience

 

 

We did not know his name when he got beaten and

dragged away in a painted van,

We did not remember his pain while he rotted for years

in the dark dungeons of Iranian Bastille.

 

We couldn't decide if his was a JUST cause to rally

behind,

We wouldn't want to sign a petition to set him free.

 

We hear now of his solemn death,

We now find a reason to show our grief.

 

And in all of this,

I find myself in despair,

ejected, heart-broken, and meloncholy

...

Where was I? Where am I? Where will I be?

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

often wonder what it looks like.

 

How tall are the trees?

 

Are there any mountains,

 

How strong is the breeze?

 

...

I long to visit Iran,

 

Paint a picture in my mind.

 

So all of my questions

 

Will then be left behind.

 

My Mom told me about the smells,

 

The games she used to play.

 

It is different now,

 

Her stories from another day.

 

Iran has been home

 

To our family and friends.

 

The love we all share,

 

Will never come to an end.

 

I know that somewhere,

 

Underneath the sadness and tears,

 

It is not the Iran,

 

That everyone has come to fear.

 

...

 

The Iran we once knew,

 

Has not faded away.

 

She is inside our hearts,

 

And that is where she will stay!

so true :c

Share this post


Link to post
Share on other sites

This is the story of you and me

 

A story which will never be told

 

A story which will from here on exist but in our hearts

 

I...

 

Was the rain which washed away all your sorrows and sins,

 

Was the blood that carried love through your veins,

 

Was your guardian angel but you broke my wings,

 

Was truly yours… to touch and feel,

 

Gave you all I had but you never noticed its depth,

 

Loved you but you never believed in its purity,

 

You...

 

Cleared the dust from my eyes and made me see life in all its colours

 

Nourished and watered my heart and only you,

 

Were the sky I looked up towards whenever I needed to find strength

 

Sang a beautiful song to me which will never stop playing in my mind

 

Spoke to me of an odyssey of discovery and companionship

 

Promised to stay by my side forever and offer me your hands

 

What happened?

 

Where are you?

 

Where am I?

 

So close yet a world apart

 

Only the seeds of our memories exist

 

What has my heart realized?

 

The ink on the writing of our love story will dry here because my lonely and scarred heart has been cursed to forever remain alone...

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

تا سوزهجر روي تو درسينه باقي است

ما را همان محبت ديرينه باقي است

گنجينه يي چو گنج وفا، پايدار نيست

در دل عيار اين زر و گنجينه باقي است

در جلوه گاه حسن تو گر جان دهم چه باك

شمع رخ تو دردل آيينه باقي است

چون نيست در طريقت ما جزوفا و مهر

پيوسته دل به سينهٌ بي كينه باقي است

ازبوسه يي كه دوش زلعلت ربوده ام

ما را هنوز لذت دوشينه باقي است

صفاريا شرافت و مردي به جامه نيست

صاحب هنر به كسوت پشمينه باقي است

Share this post


Link to post
Share on other sites

inam yeki az molana :th

 

 

« زمانِ‌ زندگي »

 

سخت ترين مجازاتها در زندگي نصيب زمان مي شه!

 

پولاد ذهن ترين و موفق ترين و حتي عاشق ترين آدمها اسير دست زمانند!

 

گيوتين زمان سر همه آدمها رو مي زنه!

 

هيچ ارزشي براي زندگي وجود نداره و در عين حال هيج جيز ارزش زندگي رو نداره!

 

زندگي در گرو گذشت زمانِ و زمان هم فرصتي براي زندگي كه هر دو اينها سدي براي زندگي كردن.

 

 

 

اگر زمان نبود!

 

فرصتها براي من بودنهاي آدمها و براي گذشتها زيادمي‌شد.

 

 

 

پس شكي نيست!

 

بايد گفت سخت ترين مجازات ها نصيب زمان مي شه.

Share this post


Link to post
Share on other sites

شب چون دوستي است

كه مرا در بستر نرم خويش مي پذيرد

و من در اغوش او

از يادگارها

انچه را او عزيز داشته است

عزيز مي دارم

Share this post


Link to post
Share on other sites

قا صدک در دل من همه کورند و کرند

دست بردار از این در وطن خویش غریب

قاصد تجربه های همه تلخ به دلم می گوید که دروغی تو دروغ

که فریبی تو فریب

Share this post


Link to post
Share on other sites

نگفتمت اي دل كه دل به كس مسپار

چو دوست نيست .كسي را تو نيز دوست مدار

هزار بار به تو گفتم .از چه رو نشنيدي

سزا همين بود كه بسوزي چنين هزار بار

Share this post


Link to post
Share on other sites

نخستين روزها را ياد داري؟

که ترسيدي وفادارم نبيني؟

وفاداري چنانم ناتوان کرد

که مي ترسم دگر بارم نبيني

Share this post


Link to post
Share on other sites

akh ke to dele mano ba in sherat bordio mano pak asire khodet kardi sia joon :huglove:

Share this post


Link to post
Share on other sites

کنار اشنایی تو

اشیانه میکنم

سکوت اشیانه را

پر از ترانه میکنم

کسی سوال میکند

به خاطر چه زنده ای؟

و من برای زندگی

تو را بهانه میکنم

Share this post


Link to post
Share on other sites

در بوستان هستي، گل هست و خار هم هست

فرياد بوم اگر هست بانگ هزار هم هست

گرمي دهي سر از كف، در راه زندگي ده

جان دادني است شيرين، با افتخار هم هست

از كينهٌ رقيبان رنجي به خود مده راه

كانجا كه زهر خصم است، ترياق يار هم هست

اين سنگلاخ محنت، روزي شود گلستان

تنها خزان نباشد، فصل بهار هم هست

ديروز روز غم بود، امروز روز عيش است

بر آن مدار اگر بود بر اين مدار هم هست

حسرت مخور بر آنان، كز عاشقان بريدند

در جمع استواران، نااستوار هم هست

هر بي اراده يي را لايق مدان به پيوند

در لحظه هاي پيكار، ننگ فرار هم هست

طي شد اگر دو روزي، دوران به درد، غم نيست

در بوستان هستي، گل هست خار هم هست

Share this post


Link to post
Share on other sites

This is the story of you and me

 

A story which will never be told

 

A story which will from here on exist but in our hearts

 

I...

 

Was the rain which washed away all your sorrows and sins,

 

Was the blood that carried love through your veins,

 

Was your guardian angel but you broke my wings,

 

Was truly yours… to touch and feel,

 

Gave you all I had but you never noticed its depth,

 

Loved you but you never believed in its purity,

 

You...

 

Cleared the dust from my eyes and made me see life in all its colours

 

Nourished and watered my heart and only you,

 

Were the sky I looked up towards whenever I needed to find strength

 

Sang a beautiful song to me which will never stop playing in my mind

 

Spoke to me of an odyssey of discovery and companionship

 

Promised to stay by my side forever and offer me your hands

 

What happened?

 

Where are you?

 

Where am I?

 

So close yet a world apart

 

Only the seeds of our memories exist

 

What has my heart realized?

 

The ink on the writing of our love story will dry here because my lonely and scarred heart has been cursed to forever remain alone...

 

 

 

asheghe in poem shodam siamak jaan! :wub:

Share this post


Link to post
Share on other sites

There is something in your eyes that captures my heart

silence is no more an option

I need to scream your innocence out

and I do

but no one hears my voice.

they all are deaf

blind

and their hearts are sealed with hate.

I have no choice

but comming back to you

hugging the place you used to live

what is it that they want ?

your land

let them have it

your wealth

your identity

your blood

your body

oh... just go ahead let them have it all

but never let them hide your innocence under their lies

and call you a terrorist....

 

in your beautiful eyes

I see no terror

I see no war

I see only peace and Love...

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

شب كه مي رسد، دلم

آسمان پرستاره مي شود.

مي وزد نسيمي آشنا و باز

ابر تيرهٌ دلم

پاره پاره مي شود.

ماه و عشق پاك و بي رياي من

از ميان برق خندهٌ ستاره ها

طلوع مي كند.

امشب اي خدا، خدا، خداي من!

آسمانم از سرود و روشني لبالب است!

من دلم بدون شك

خانهٌ خداي خلوت شب است.

Share this post


Link to post
Share on other sites

مسافر خسته من بار سفر رو بسته بود

تو خلوت آيينه‌ها به انتظار نشسته بود

 

مي‌خواست كه از اينجا بره اما نمي‌دونست كجا

دلش پر از گلايه بود ولی نمی‌دونست چرا

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dobareh Paeiz umad...

 

من عجب ماندم ز کار روزگار

 

هر که خوبی کرد حالش بد نوشت

 

هر که بد کرد نام او بهتر نوشت

 

هر که را کز جاه اوفتاد پست کرد

 

آنکه را از خاک بود سرمست کرد

 

هرکه نیکو بود از دنیا برفت

 

هر که بد بود بر کیان آن نشست

 

کار دل را کار بی دینان نمود

 

کار باطل را دلیل دین نمود

 

حسرتا وا حسرتا زین همرهان

 

من عجب ماندم ز کار این جهان

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Gonah kardam, Gonahi por ze lezat

Dat aaghooshi ke garm o atashin bood

Gonah kardam mian bazooani ke daagh va kine jooi ahanin bood

dar aan khalvatgah e tarik o khamoosh negaah kardam be cheshm e por ze raazash

delam dar sine bi tabane larzid ze khahesh haie cheshme por niazash

dar aan khalvatgah e tarik o khamoosh parishan dar kenaar oon neshastam

labash bar rooye labhayam havas rikht az andoohe del e divane rastam

forookhandam be gooshash gheseye eshgh: tora mikhaham ey jananeye man

tora mikhaham ey aghooshe janbakhsh tora ,ey aasheghe divaneye man

havas dar didganash shole afrookht sharab sorkh dar peymane raghsid

tan e man dar miane bastari narm berooye sineash mastane larzid

gonah kardam gonaahi por ze lezzat kenaare peykar i larzaan va madhoosh

khodavanda che midanad che kardam dar aan khalvatgah e taarik o khamoosh !

Share this post


Link to post
Share on other sites

در انزواي سكوتي، اسير اندوهم

پرنده يي نگذشت از كوير اندوهم

به آفتاب چه حاجت؟ كه فصل پاييز است

چو برگ همسفر مرگ و مير اندوهم

اگرچه مژده فصل بهار مي دهمت

گل يخم، همهٌ سردسير اندوهم

چه راست گفت به سرو بلند نيلوفر

ز كجروي است كه در آبگير اندوهم

مرا به ياد نمي آوري و حق داري

نمي شناسيم، اي دوست؟ پير اندوهم

دو سطر اشك نوشتم، كسي نمي خواند

تو هم دو خط بنويس آه، زير اندوهم

Share this post


Link to post
Share on other sites

نرسيديم به هم بازی يک تقديريم

عاقبت در هوس ديدن هم ميميريم

عشقمان مخرج صفريست که تعريف نشد

آه و افسوس که يک واژه بی تدبيريم

بعد از آن حادثه هايی که جدامان کردند

آنچنان شد که دگر از همه عالم سيريم

اشک ميريختيم و دل که نميکنديم آه

چه کنيم هر دو از اين واقعه دلگيريم

وقتی از فاصله ها گفت دلم خنديديم

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
Sign in to follow this  

×